Chuck

"Πέθανε ο Chuck Berry", μου ανακοίνωσε ο άντρας μου το πρωί της Κυριακής. Μόλις είχα ξυπνήσει, μετά από ξενύχτι σε φιλικό σπίτι. Πρώτη αντίδραση: "Γιατί ζούσε;". Είναι τόσο γιγαντιαία η καριέρα του και τόσο τεράστιο το όνομά του, που θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά ότι έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια και ας έψαχνα τελευταία τη βιογραφία του.

Βλέπαμε τις προάλλες ένα ντοκιμαντέρ με τον Κιθ Ρίτσαρντς και αναφερόταν, αυτός ο κολοσσός και ταυτόχρονα γλυκύτατος άνθρωπος, με λατρεία και θαυμασμό στον Chuck Berry. Ανέφερε μάλιστα και ένα περιστατικό, που το είχα διαβάσει και στη βιογραφία του Clapton, ότι σε μια συναυλία που έπαιζαν μαζί, ο Κιθ τόλμησε να αγγίξει μια κιθάρα του Chuck, όταν αυτός τον έπιασε επ' αυτοφώρω, τον χαστούκισε κι έτσι έγινε το "biggest hit" του Κιθ.

Σύμφωνα με μια θεωρία της κβαντομηχανικής λοιπόν ο Chuck έγινε αόρατος για τις δυνατότητες της ανθρώπινης όρασης, ωστόσο υπάρχει, η ύλη του μετουσιώθηκε σε κάτι άγνωστο για εμάς.

Αύριο λοιπόν που θα έχω ρεπό και θα περιφέρομαι άσκοπα στο κέντρο της πόλης, ίσως τον ακούσω να τραγουδά μέσω των ηλιακών ακτίδων:

Nadine, honey is that you?

Κυνηγούσε απελπισμένα τη Ναντίν. Εκείνη όμως δεν το γνώριζε. Νόμιζε ότι εντελώς τυχαία βρίσκονταν, κι εκείνη πάντα ασχολιόταν με κάτι άλλο κάθε φορά.

Άραγε να της είπε ποτέ πόσο την ήθελε ή δείλιαζε προβάλλοντας τη δικαιολογία του κατά λάθος ή του τυχαίου;



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Μυστηριώδης Ξένος

Κράτα το σόου Μαϊμού...