Αναρτήσεις

17η Νοεμβρίου 1973

Εικόνα
Μη σας εντυπωσιάζει η άνοδος του φασισμού. Ο καπιταλισμός πάει χέρι χέρι με τον φασισμό. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα συστήματα. Ο φασισμός κρύβεται στις καθημερινές πράξεις μας. Ζω καθημερινά, μέσα από τα παιδιά μου, τις καθημερινές φασιστικές εκδηλώσεις που διεξάγονται στις ελληνικές οικογένειες. Ρίχνω φάπες στον εαυτό μου για τις δικές μου φασιστικές εκδηλώσεις. Ο φασισμός είναι η εύκολη λύση, όπως και ο καπιταλισμός. Δεν ακούς; Τιμωρία! Δε συμφωνείς μαζί μου; Σκασμός! Δε διαβάζεις; Είσαι βλάκας και τεμπέλης! Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με το παιδί; Να του παίρνω δώρα αντ' αυτού. Ο γονιός θέλει για το δικό του παιδί "το καλύτερο". Και ας είναι εις βάρος άλλων παιδιών. Επιδιώκει να του εξασφαλίζει πάντα αυτό "το καλύτερο", με αθέμιτα μέσα, αντί να αγωνίζεται για τη γενικότερη βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών. Αυτή η διαφοροποίηση τον ικανοποιεί. Αισθάνεται επιτυχημένος, αισθάνεται "ανώτερος". Του διαλέγει τις παρέες του με κριτήρια ωφελιμιστικά. Μακρυά …

Nada

Εικόνα
Όταν έρχεσαι να μη σκέφτεσαι τίποτα
αποσυντονίζομαι με τη φασαρία Δώσε χώρο στο τίποτα για να συμβούν τα πάντα
Όταν έρχεσαι δεν είμαι βαμμένη
γιατί εσύ έχεις τα χρώματα
Μη φέρνεις κανέναν άλλον,
μόνο τον καλλιτέχνη


Θα το ξεπεράσουμε!(;)

Εικόνα
'Action is the antidote to despair'
                              Joan Baez



We shall overcome
We shall overcome
We shall overcome, some day
Oh, deep in my heart
I do believe
We shall overcome, some day
We'll walk hand in hand
We'll walk hand in hand
We'll walk hand in hand, some day
Oh, deep in my heart
We shall live in peace
We shall live in peace
We shall live in peace, some day
Oh, deep in my heart
We shall all be free
We shall all be free
We shall all be free, some day
Oh, deep in my heart
We are not afraid
We are not afraid
We are not afraid, TODAY
Oh, deep in my heart
We shall overcome
We shall overcome
We shall overcome, some day
Oh, deep in my heart
I do believe
We shall overcome, some day

Lucy in the sky with diamonds / Aaaaahhhhh...

Εικόνα
Λούσυ...
Σε ονόμασα έτσι από το αγαπημένο τραγούδι.
Από την πρώτη στιγμή που σε είδα αυτό ήρθε στο μυαλό
και εσύ βιάστηκες να εκπληρώσεις την προφητεία.
Πετάχτηκες στις τεράστιες ρόδες
και εκτοξεύτηκες στον ουρανό με διαμάντια.
Πριν ένα χρόνο σας μάζεψε ο Άλεξ με τον αδελφό σου, απ' το δρόμο.
"Σίγουρα θα τα πάταγε κανένα αυτοκίνητο", δικαιολογήθηκε.
Δεν κατάφερε, παρά μόνο για λίγο, να παρατείνει το γραμμένο σου.
Τα παιδιά είναι στο σχολείο και δεν ξέρουν ότι δε ζεις πια.
Τους είχε κάνει εντύπωση που τους έλεγα τις προάλλες
ότι βλέπουμε το φως αστεριών που έχουν "πεθάνει"
πολλά χρόνια πριν.
Ο χρόνος είναι σχετικός.
Παίζουν και γελούν ενώ σε λίγες ώρες
θα θρηνούν...
Οι ασπρόμαυρες τρίχες σου είναι ακόμη διάσπαρτες στο σπίτι.
Το λουράκι σου, το κρεβατάκι σου, το μπολ, η μυρωδιά σου επίσης.
Ο αδελφός σου, ο Τίτο φαίνεται να μην έχει καταλάβει τι συνέβη.
Λούσυ αντίο,
πονάω για εμάς...
Εσύ χορεύεις στον ουρανό ανάμεσα σε διαμάντια


Picture yourself in a boat on a riv…

Μετρό(ώ)

Εικόνα
Λάθος συρμό πήρα.
Ίσως με παρέσυρε ένα παιδί
που κρατούσε στα χέρια του
την Κοινωνία του Θεάματος.
Καλά ξέρει τον δρόμο ακούσια θα σκέφτηκα,
αλλά είχα κανονίσει να πάω αλλού.
Στην επόμενη στάση κατέβηκα.
Εκείνος διάβαζε με προσοχή.
Τα μικρά σωστά λάθη μου φτιάχνουν τη μέρα. Συνάντησα την παιδική μου φίλη.  Τη Μαρία. Τώρα έχει κάνει το όνομά της πιο καλλιτεχνικό και φάγαμε νόστιμο εξωτικό φαγητό. Είναι καιρό που αισθάνομαι τη ζωή μου σαν παζλ. Η αγαπημένη που με μάθαινε, με είχε συμβουλέψει να ψάχνω πρώτα τις γωνίες. Οι γωνίες... μόλις τις βρω, όλα θα είναι πιο εύκολα. Ίσως να έχω βρει και κάποιες.  Το πιο δύσκολο πως αυτό το παζλ είναι καινούριο και ακόμη δεν έχω μαζέψει το παλιό και τα κομμάτια έχουν μπερδευτεί. Πρέπει να βγουν οι παλιές γωνίες και όλα θα είναι πιο εύκολα. Η ζωή δεν είναι παιδικό παζλ. Υπόκειται στην εντροπία. Η ενέργεια μεταμορφώνεται, ό,τι γίνεται δεν ξεγίνεται. Οι νέες γωνίες θα δημιουργούν αέναα ένα συνεχώς διαστελλόμενο σύμπαν. Μέχρι τότε θα ακολουθώ ανθρώπους …

Ηχώ από Χρόνο μακρινό

Εικόνα
Στον καθρέφτη του ασανσέρ
με κοίταξαν τα μάτια εκείνης της μικρής
στην παλιά φωτογραφία με το κόκκινο φόρεμα.
Λαδιά και αμυγδαλωτά
όπως έλεγε η αγαπημένη,
που όλα τα έβλεπε όμορφα.
Που είχαν κρυφτεί τόσο χρόνια;
Πίσω από σκιές, ομίχλη και αστραπές.
Τώρα που θυμήθηκες, καθάρισαν.
Μην ξεχάσεις πάλι, δεν υπάρχει χρόνος.
Κοίτα στον καθρέφτη κάθε μέρα
και αναζήτησέ τα.
Μόνο όταν σε κοιτούν τα μάτια της μικρής,
θυμάσαι.


Overhead the albatross
Hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
An echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine And no one called us to the land
And no one knows the where's or why's
Something stirs and something tries
Starts to climb toward the light Strangers passing in the street
By chance two separate glances meet
And I am you and what I see is me
And do I take you by the hand
And lead you through the land
And help me understand
The best I can And no one called us to the land
And no…

Για τον Ζακ

Εικόνα
ο καλός νοικοκύρης που όλα ξένα τα βλέπει σ' έναν τέλειο κόσμο τα δικά του προσέχει ο καλός νοικοκύρης που κοιτάει την δουλειά του κι έναν έρημο κόσμο φτιαχνει για τα παιδιά του ο καλός νοικοκύρης πρώτος ρίχνει τον λίθο τον σηκώνει απ'το χώμα και σε στήνει στον τοίχο ο καλός νοικοκύρης πάντα θα χει ένα θύμα έχει τόσα να χάσει κάστρα δίπλα στο κύμα Ο καλός νοικοκύρης που όλα ξένα τα βλέπει σ' έναν έρημο κόσμο τα δικά του προσέχει