Αναρτήσεις

Middlesex

        Το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία της οικογένειας Στεφανίδη, ξεκινά από τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 και καταλήγει στο Βερολίνο αρχές της δεκαετίας του '90, μετά την πτώση του Τοίχους, όπου ζει πλέον ο Καλ, πρωταγωνιστής και αφηγητής της ιστορίας. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης διαδραματίζεται στην Αμερική και συγκεκριμένα στο Ντιτρόιτ, από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έως και τη δεκαετία του '70.      Ένα από τα θέματα που πραγματεύεται το συγκεκριμένο βιβλίο είναι οι ασθένειες ή εκτροπές από τo φυσιολογικό, που συμβαίνουν στον άνθρωπο λόγω μεταλλάξεων σε κάποιο ή κάποια γονίδια. Συγκεκριμένα, στον πρωταγωνιστή τον Καλ, που μεγάλωσε ως Κάλι, η μετάλλαξη αυτή προήλθε από αιμομιξία, η οποία ήταν συνήθης στα μικρά χωριά της Μικράς Ασίας, απ΄όπου προέρχονταν οι πρόγονοί του και συγκεκριμένα από το Βιθύνιο της Προύσας. Ταυτίστηκα κάπως με το συγκεκριμένο θέμα, αν και το δικό μου κληρονομικό πρόβλημα υγείας είναι τελείως διαφορετικής φύσε

What a life! (I need another round)

Εικόνα
 Πας χαλαρό σινεμαδάκι με την κολητή σου, τόσο χαλαρό που παραλίγο να μην πας γιατί η αγαπημένη σου φίλη έχει ένα θέμα με τον χρόνο, αλλά, και γι' αυτό και για άλλα, την αγαπάς. Ευτυχώς προλάβατε όμως και είδατε από αυτές τις, αν όχι λάιφ τσέιντζιν, τουλάχιστον όμως ανεβαστηκές ταινίες που σε κάνουν να γουστάρεις πάλι και σε βγάζουν από την μικρή (ή μεγάλη) φάση μιζέριας που περνούσες. Ανεβαστηκές όπως το αλκόολ. Ναι το αλκόολ (και το midlife crisis) είναι το κεντρικό θέμα της ταινίας του δανέζου θεού της έβδομης τέχνης Τόμας Βίτεμπεργκ. Το ένα από τα δύο ανφάν τερίμπλ του δόγματος 95 (το άλλο, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ο έρωτάς μου αγιάτρευτος Λαρς φον Τρίερ), στην τελευταία του ταινία ξεκινά το κεντρικό του αφήγημα αναφέροντας, μέσω ενός από τους κεντρικούς πρωταγωνιστές, μια έρευνα ενός επιστήμονα που μου διαφεύγει τώρα το όνομά του. Δεν ξέρω και αν όντως υφίσταται τέτοια έρευνα. Η έρευνα αυτή λοιπόν, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι γεννιόμαστε με 0,05% έλλειψη αλκοόλ στο αίμα

4 3 2 1

Εικόνα
 4 3 2 1 του Paul Auster Τρεις επινοημένοι χαρακτήρες και ένας ο δημιουργός τους, μας κάνουν τέσσερις. Τέσσερις παράλληλες ιστορίες, τέσσερις εκδοχές, μόνο τέσσερις δυνατότητες περιγράφονται στο μυθιστόρημα των 1217 σελίδων του Auster. Και στις τέσσερις ιστορίες όλα παραμένουν ίδια: ο χρόνος, ο τόπος, οι βασικοί χαρακτήρες. Αυτό που διαφέρει σε κάθε ιστορία είναι τα γυρίσματα της τύχης σε συνδυασμό με τις προσωπικές επιλογές που ρίχνουν τους πρωταγωνιστές σε διαφορετικές ζωές, σε διαφορετικές διαδρομές. Κεντρική ιδέα του μυθιστορήματος είναι αυτό που γράφει ο Auster στο τέλος του βιβλίου δίνοντας παράλληλα ενός είδους εξήγησης για τη δομή του έργου:     [...]από το ξεκίνημα της συνειδητής ζωής του, το επίμονο συναίσθημα ότι οι διασταυρώσεις και η παραλληλία των δρόμων των ταξιδεμένων και των αταξίδευτων διασχίζονταν από τους ίδιους ανθρώπους την ίδια ώρα, τους ορατούς ανθρώπους και τους σκιώδεις ανθρώπους, και ότι ο κόσμος ως είχε ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι παραπάνω από ένα κλά

Λεβιάθαν ή το μυθικό τέρας που εμφανίζεται τόσο σε θρησκευτικά κείμενα όσο στην τέχνη και στην πολιτική θεωρία

Εικόνα
Το πρώτο βιβλίο του Όστερ που διάβασα, όχι και το πιο γνωστό, αλλά μου άρεσε αρκετά. Είναι περίεργα απαισιόδοξο, χωρίς χάπι εντς, ολοκλήρωση, κάθαρση κλπ. Όπως μου αρέσει να είναι ένα καλλιτεχνικό έργο, χωρίς συμπεράσματα, να αφήνει χώρο στις σκέψεις. Κεντρικός και εκκεντρικός ήρωας ο Σακς. Την ιστορία του διηγείται ο Μπέντζαμιν, που έχει ρόλο αφηγητή κυρίως. Μπέντζαμιν Αντιλαμβάνεται την ευθύνη "Χωρίς καν να το ξέρω εισβάλλω σε ζωές αγνώστων, κι όσο εκείνοι κρατάνε το βιβλίο μου στα χέρια τους, οι λέξεις μου είναι η μόνη πραγματικότητα που υπάρχει γι' αυτούς. [...]Το βιβλίο είναι ένα περίεργο αντικείμενο, είπα, κι απ' τη στιγμή που θα κάνει το ταξίδι του στον κόσμο, τα πάντα μπορούν να συμβούν. Μπορεί να προκαλέσει ένα σωρό δυστυχίες χωρίς καμιά δική σου δυνατότητα επέμβασης. Ευτυχώς ή δυστυχώς, έχει ξεφύγει τελείως από τον έλεγχό σου." Σακς Το ταξίδι του εαυτού στον εαυτό "Σε διάστημα δεκαπέντε χρόνων, ο Σακς ταξίδεψε απ' το ένα μέρος του εαυτού του ως το ά

M Train

Εικόνα
Μου αρέσει η Πάτι πέρα από μουσικός και ως συγγραφέας. Μου αρέσει και ο τίτλος του βιβλίου της M Train. Μου αρέσουν τα τρένα γενικά. Το όνειρό μου είναι να κάνω το φουλ ταξίδι με τον Υπερσηβιρικό και να καταλήξω από το Βλαδιβοστόκ στην Κίνα. Ελπίζω να το κάνω....  Το βιβλίο είναι κάτι σαν road trip, όπου η Πάτι μέσα από τα ταξίδια της περιγράφει στιγμιότυπα της ζωής της μετά το θάνατο του αγαπημένου της Σόνικ, αλλά και στιγμές από την κοινή τους ζωή. Έχει σχέση πάθους με τον καφέ και τα καφέ "Τεντώνω τα πόδια μου και κοιτάζω τον Ζακ ενώ εκτελεί τα πρωινά του καθήκοντα. Δεν μπορεί να ξέρει ότι κάποτε ονειρευόμουν κι εγώ να ανοίξω ένα δικό μου καφέ. Υποθέτω πως η ιστορία ξεκίνησε όταν διάβασα για τη ζωή στα καφέ των μπιτ, των σουρεαλιστών κσι των Γάλλων συμβολιστών ποιητών. [...] Το σκεφτόμουν τόσο πολύ, που σχεδόν έμπαινα μέσα: το καφέ Nerval, ένα μικρό καταφύγιο όπου οι ποιητές και οι ταξιδευτές θα μπορούσαν να βρουν την απλότητα του ασύλου. Φανταζόμουν φθαρμένα περσικά χαλιά σε π

Πρώτο ποστ για το 2020, αυτή τη θεσπέσια χρονιά #not!

Εικόνα
Τι ζούμε; Κι εκεί που λέγαμε τα πράγματα στρώνουν τσαααακ...  Εδώ, σήμερα δεν θα γράψω γι' αυτά. Θα γράψω για τα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο χρόνο. Τον τελευταίο χρόνο, παρόλο που ολοκλήρωνα το μεταπτυχιακό μου, το γεγονός αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στο να "ξεφύγω" με μερικά ωραία βιβλιαράκια. Το πρώτο (και όχι μόνο) μου το χάρισε η αγαπημένη μου παιδική φίλη Μ., το "So long, Marianne" και περιγράφει τη ζωή της Marianne από τη Νορβηγία στην Ύδρα, όπου γνώρισε τον L. Cohen και έζησαν μαζί εκεί και με τον γιο της, κάποια χρόνια. Στη Νορβηγία "Ο χρόνος κυλά με τον δικό του ρυθμό και η γιαγιά   της εξηγεί πως να ζει με τον εαυτό της, πως να είναι υπομονετική. [...] Η γιαγιά εξηγεί στη μικρή πώς έχουν τα πράγματα: ότι παίρνει χρόνο να σταθείς ακίνητος,  τόσο ακίνητος ώστε ν' ακούσεις τη φωνούλα σου εντός σου." "Η μητέρα της Μαριάννε της έμαθε να υπομένει, να σφίγγει τα δόντια και να προχωρά. Αν είνα

A Smart Silly Walk

Εικόνα
Το μανιφέστο 10 κοριτσιών   Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα; Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα; Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους; Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις. Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.  Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι. Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά. Τι κοινό μπορεί να' χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να' χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού. Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλο