Emerald city

Μου αρέσει η Πάτι πέρα από μουσικός και ως συγγραφέας. Μου αρέσει και ο τίτλος του βιβλίου της M Train. Μου αρέσουν τα τρένα γενικά. Το όνειρό μου είναι να κάνω το φουλ ταξίδι με τον Υπερσηβιρικό και να καταλήξω από το Βλαδιβοστόκ στην Κίνα. Ελπίζω να το κάνω....  Το βιβλίο είναι κάτι σαν road trip, όπου η Πάτι μέσα από τα ταξίδια της περιγράφει στιγμιότυπα της ζωής της μετά το θάνατο του αγαπημένου της Σόνικ, αλλά και στιγμές από την κοινή τους ζωή. Έχει σχέση πάθους με τον καφέ και τα καφέ "Τεντώνω τα πόδια μου και κοιτάζω τον Ζακ ενώ εκτελεί τα πρωινά του καθήκοντα. Δεν μπορεί να ξέρει ότι κάποτε ονειρευόμουν κι εγώ να ανοίξω ένα δικό μου καφέ. Υποθέτω πως η ιστορία ξεκίνησε όταν διάβασα για τη ζωή στα καφέ των μπιτ, των σουρεαλιστών κσι των Γάλλων συμβολιστών ποιητών. [...] Το σκεφτόμουν τόσο πολύ, που σχεδόν έμπαινα μέσα: το καφέ Nerval, ένα μικρό καταφύγιο όπου οι ποιητές και οι ταξιδευτές θα μπορούσαν να βρουν την απλότητα του ασύλου. Φανταζόμουν φθαρμένα περσικά χαλιά σε π...

Τι ζούμε; Κι εκεί που λέγαμε τα πράγματα στρώνουν τσαααακ...  Εδώ, σήμερα δεν θα γράψω γι' αυτά. Θα γράψω για τα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο χρόνο. Τον τελευταίο χρόνο, παρόλο που ολοκλήρωνα το μεταπτυχιακό μου, το γεγονός αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στο να "ξεφύγω" με μερικά ωραία βιβλιαράκια. Το πρώτο (και όχι μόνο) μου το χάρισε η αγαπημένη μου παιδική φίλη Μ., το "So long, Marianne" και περιγράφει τη ζωή της Marianne από τη Νορβηγία στην Ύδρα, όπου γνώρισε τον L. Cohen και έζησαν μαζί εκεί και με τον γιο της, κάποια χρόνια. Στη Νορβηγία "Ο χρόνος κυλά με τον δικό του ρυθμό και η γιαγιά   της εξηγεί πως να ζει με τον εαυτό της, πως να είναι υπομονετική. [...] Η γιαγιά εξηγεί στη μικρή πώς έχουν τα πράγματα: ότι παίρνει χρόνο να σταθείς ακίνητος,  τόσο ακίνητος ώστε ν' ακούσεις τη φωνούλα σου εντός σου." "Η μητέρα της Μαριάννε της έμαθε να υπομένει, να σφίγγει τα δόντια και να προχωρά. Αν είνα...

Το μανιφέστο 10 κοριτσιών   Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα; Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα; Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους; Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις. Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.  Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι. Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά. Τι κοινό μπορεί να' χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να' χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού. Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθε...

Ας στολίσουμε ένα δέντρο Ας πλάσουμε κουλουράκια Ας αγοράσουμε δώρα Ας ψήσουμε γαλοπούλα Ας παίξουμε χαρτιά Ας πάμε για σκι Ας ερωτευτούμε αυτόν που ενδείκνυται για τρόπαιο Ας βγάλουμε φωτογραφίες Ας ποστάρουμε την ευδαιμονία μας Ας κλείσουμε τα μάτια Ας λύσουμε το υπαρξιακό φιάχνοντας ένα μικρό και στενό σύμπαν Γιατί δε λύνεται το υπαρξιακό; Μήπως ασφυκτιά σε αυτό το επιτηδευμένο σύμπαν; Μήπως τα σκαλοπάτια του είναι από ανθρώπινη σάρκα; Μήπως ακούγονται ουρλιαχτά; Μήπως τα ουρλιαχτά προκαλούν τα πλατιά χαμόγελα, με τα γυαλιστερά δόντια και το άδειο βλέμμα;

Κάποτε το πάθαινα με τις λέξεις Έλεγα μια λέξη τόσες πολλές φορές  που έπαυε να έχει νόημα Πάθαινα πάθαινα πάθαινα... έπαυε έπαυε έπαυε έπαυε... Τώρα με τη ζωή Ξαφνικά δεν μπορώ να εκλογικεύω όλα ρευστά, όλα παράξενα Κάποτε οι πράξεις είχαν νόημα Τώρα μου διαφεύγει συνεχώς Κάποτε υπήρχε μέθοδος, σειρά λόγος, αφορμή, αιτία Τώρα μόνο αισθήσεις Μόνο αισθήματα  Το υψηλό, το αμερόληπτο, το καθαρό Το ανιδιοτελές, το δοτικό, το τρυφερό Να μη ζητά, να μην αποβλέπει, να μη στοχεύει Να φιλοσοφεί, να νοιάζεται, να χαϊδεύει Να ρέει ρέει ρέει ρέει...

Μη σας εντυπωσιάζει η άνοδος του φασισμού. Ο καπιταλισμός πάει χέρι χέρι με τον φασισμό. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα συστήματα. Ο φασισμός κρύβεται στις καθημερινές πράξεις μας. Ζω καθημερινά, μέσα από τα παιδιά μου, τις καθημερινές φασιστικές εκδηλώσεις που διεξάγονται στις ελληνικές οικογένειες. Ρίχνω φάπες στον εαυτό μου για τις δικές μου φασιστικές εκδηλώσεις. Ο φασισμός είναι η εύκολη λύση, όπως και ο καπιταλισμός. Δεν ακούς; Τιμωρία! Δε συμφωνείς μαζί μου; Σκασμός! Δε διαβάζεις; Είσαι βλάκας και τεμπέλης! Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με το παιδί; Να του παίρνω δώρα αντ' αυτού. Ο γονιός θέλει για το δικό του παιδί "το καλύτερο". Και ας είναι εις βάρος άλλων παιδιών. Επιδιώκει να του εξασφαλίζει πάντα αυτό "το καλύτερο", με αθέμιτα μέσα, αντί να αγωνίζεται για τη γενικότερη βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών. Αυτή η διαφοροποίηση τον ικανοποιεί. Αισθάνεται επιτυχημένος, αισθάνεται "ανώτερος". Του διαλέγει τις παρέες του με κριτήρια ωφελιμιστικά. Μακρυ...

Όταν έρχεσαι να μη σκέφτεσαι τίποτα αποσυντονίζομαι με τη φασαρία Δώσε χώρο στο τίποτα για να συμβούν τα πάντα Όταν έρχεσαι δεν είμαι βαμμένη γιατί εσύ έχεις τα χρώματα Μη φέρνεις κανέναν άλλον, μόνο τον καλλιτέχνη