Ηχώ από Χρόνο μακρινό
Στον καθρέφτη του ασανσέρ με κοίταξαν τα μάτια εκείνης της μικρής στην παλιά φωτογραφία με το κόκκινο φόρεμα. Λαδιά και αμυγδαλωτά όπως έλεγε η αγαπημένη, που όλα τα έβλεπε όμορφα. Που είχαν κρυφτεί τόσο χρόνια; Πίσω από σκιές, ομίχλη και αστραπές. Τώρα που θυμήθηκες, καθάρισαν. Μην ξεχάσεις πάλι, δεν υπάρχει χρόνος. Κοίτα στον καθρέφτη κάθε μέρα και αναζήτησέ τα. Μόνο όταν σε κοιτούν τα μάτια της μικρής, θυμάσαι. Overhead the albatross Hangs motionless upon the air And deep beneath the rolling waves In labyrinths of coral caves An echo of a distant time Comes willowing across the sand And everything is green and submarine And no one called us to the land And no one knows the where's or why's Something stirs and something tries Starts to climb toward the light Strangers passing in the street By chance two separate glances meet And I am you and what I see is me And do I take you by the hand And lead you through the land And help me understand The best I ...
