Emerald city

Panikos.gr

Από την ελληνική μυθολογία προκύπτει η λέξη  πανικός: ο ξαφνικός και από άγνωστη αιτία φόβος ΠΑΝΑΣ Ο Παν γεννήθηκε στην Αρκαδία, στο Λύκαιο όρος, και η μητέρα του μόλις αντίκρισε την ασχήμια του ,τον εγκατέλειψε εκεί, όπου τον πήρε ο Ερμής και τον έδωσε στην Νύμφη Σινόη να τον αναθρέψει. Ύστερα, βρέφος ακόμα, τον τύλιξε με δέρματα λαγού, τον ανέβασε στον Όλυμπο και βλέποντας οι Θεοί την ασχήμια του, γέλασαν όλοι(άπαντες), γι' αυτό και τον ονόμασαν Πάνα. Επειδή ανατράφηκε στα βουνά , μεγαλώνοντας έγινε πολύ καλός κυνηγός και τσοπάνης , σύχναζε στα δάση, στις πεδιάδες και στα σπήλαια , αλλά πολλές φορές κατέβαινε στις παραλίες και καθήμενος πάνω σε σκοπέλους έπαιζε ένα είδος σύριγγας που την κατασκεύασε από ένα κοχύλι. Εκεί προστάτευε τους ναυτικούς από τους πειρατές δημιουργώντας τους φοβερά οράματα με τους σκοπέλους και τους τρομοκρατούσε. Σαν σύμμαχος των Θεών έλαβε μέρος στην Γιγαντομαχία , εκεί πρωτοχρησιμοποίησε την σύριγγά του , με το δυνατό σάλπισμα της οποίας έτρε...

A world without humor, would be sentence without a period. A world without humor, would be Twilight on going forever. A world without humor, would be a bar with no corona. A world without humor, would be a locker, with nasty little furry dudes, watching porno, and no one knowing about it. so,so,so sorry for you and, really, good luck!

Τίποτα πιο απάνθρωπο από την υποχρέωση . Τίποτε πιο εξαντλητικό από την προσποίηση, ιδίως του ότι είσαι μια χαρά. Τίποτε πιο εξουθενωτικό από το να χαμογελάς, να ενδιαφέρεσαι, και να κουβεντιάζεις με το ζόρι, όταν το μόνο που λαχταράς είναι να βυθιστείς στην σιωπή σου και στον ήρεμο σκοτάδι από το οποία προέκυψες. Γιατί πονάει τούτη η ξαφνική άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο? Μας θυμίζει πώς η ανάγκη του έρωτα μονάχα παρίστανε την πεθαμένη? Όταν πεινάς λες ψωμί. Όταν διψάς λες νεράκι. Όταν πονάς, αγάπη Αλλάζει κανείς μήπως και προλάβει περισσότερα. Συχνά όχι. Φοβάται το κάθε τι και τίποτα δεν αλλάζει. Είμαστε ή μνήμη μας ή είμαστε η προσδοκία μας? Μέχρι πότε σου επιτρέπεται να προσδοκάς? Κάθε αληθινός έρωτας είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Ένα αναπόφευκτο δράμα. Αναπόφευκτο κι ας κάνεις πώς το επέλεξες. Ο έρωτας. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να καταφέρνει να μοιάζει ως λογικοφανής, ως συνειδητός, αλλά παραμέσα, σχεδόν πάντα έτσι είναι. Μιλάνε για την αξία και την αξιοπρέπεια της επιλογής, για ...

Ρουφάω καφέ, πίνω μια γουλιά και σφηνώνω την άκρη της γλώσσας μου στο καλαμάκι που βεντουζάρει γύρω της ελλείψει οξυγόνου.. Δεν ξέρω γιατί αυτό με κάνει να σε σκέφτομαι. Οι απορίες πολλές: Γιατί μια περαστική ενώ ήθελε magenta purple τελικά διάλεξε πένθιμο μαβί; Γιατί μια άλλη ενώ ήθελε να αλλάξει έμεινε στα ίδια; Και γιατί μου έχει κολλήσει μια φράση που διάβασα σε μια φίλη με μυρωδάτο όνομα; "Θα χαθώ τόσο όσο..."

ΑΛΗΘΕΙΑ = Α(στερητικό) + ΛΗΘΗ = ό,τι δεν ξεχνιέται ...ήταν το σημαντικότερο πράγμα που άκουσα όταν ήμουν φοιτήτρια, από έναν καθηγητή κατα τ' άλλα αδιάφορο σε μένα. Όταν συνειδητοποίησα τι είχε πει, άρχισαν να γίνονται απανωτές εκρήξεις στο μυαλό μου. Ευχαριστώ την τύχη που με οδήγησε να βρίσκομαι στη συγκεκριμένη αίθουσα τη συγκεκριμένη στιγμή, ευχαριστώ τον εαυτό μου που κατάλαβε τι είχε ακούσει. Βγήκα στον κήπο κι ένιωθα σαν τον Ιωάννη που μόλις του είχε αποκαλυφθεί το Απόλυτο. Ο ορίζοντας άνοιξε και από τότε αυτό είναι το μοναδικό κριτήριο. Με ξεχνάς; άρα είμαι ψέμα...