Emerald city

- Μαμά, έχω μυαλό τηλεόραση - Τι εννοείς; - Άμα βλέπω κάποιο όνειρο που δε μου αρέσει το αλλάζω και βλέπω άλλο, όπως αλλάζουμε τα κανάλια στην τηλεόραση. - Σοβαρά; αυτό είναι καταπληκτικό! πως το καταφέρνεις; - Να σου εξηγήσω· αν, ας πούμε βλέπω όνειρο με αράχνες και βλακείες, το αλλάζω και βλέπω πριγκίπισσες που παντρεύονται και άμα τις βουτήξει ένα κράκεν το αλλάζω και βλέπω γατάκια. - Σε ποιόν έμοιασες παιδί μου και προτιμάς τις πριγκίπισσες από τις αράχνες;

Μισέλ Τρόμαζα μήπως πάει χαμένος ο χρόνος μου. Η μόνη ασχολία που μου φαινόταν ωφέλιμη ήταν το διάβασμα. Στο σπίτι κανείς δε διάβαζε πραγματικά. Εγώ πάλι ήμουν μανιακός αναγνώστης. Διάβαζα αρκετά και για την υπόλοιπη οικογένεια. Το πρωί, με το που άναβα το φως, έπιανα το βιβλίο μου και όλη τη μέρα δεν το άφηνα απ' τα χέρια. Διάβαζα στο τραπέζι, κάνοντας έξω φρενών τον πατέρα μου. Διάβαζα καθώς έπλενα τα δόντια μου, αλλά και στην τουαλέτα. Χτυπούσαν πεισματικά την πόρτα για να βγω από το μπάνιο. Διάβαζα ακόμα και καθώς περπατούσα. Πολλές φορές αργούσα στο σχολείο και μάζευα τις τιμωρίες με το τσουβάλι όταν καθυστερούσα τρεις συνεχόμενες μέρες χωρίς πειστική δικαιολογία. Αρνιόμουν να εξηγήσω στους βλάκες που είχαν αναλάβει την εκπαίδευσή μας ότι αυτές οι καθυστερήσεις ήταν δικαιολογημένες και αναπόφευκτες. Ο φύλακας άγγελός μου με προστάτευε και με καθοδηγούσε. Δεν είχα κουτουλήσει ποτέ σε κολόνα ούτε με είχε χτυπήσει αυτοκίνητο καθώς διέσχιζα το δρόμο, χωμένος κυριολεκτικά μέσ...

Νικ Τραγουδούσε ψιθυριστά γιατί ήταν ασυναγώνιστη στην κατακρεούργηση στίχων. Υπάρχει κάτι το ενοχλητικό στο να ανακαλείς μια ζέστη ανάμνηση και να νιώθεις παγωνιά. Έχω φάτσα για μπουνιές. Είμαι ένα παιδί της εργατικής τάξης με ιρλανδική καταγωγή, παγιδευμένο στο σώμα ενός πλούσιου βλάκα. Χαμογελάω πολύ για να ισορροπήσω την αντιπαθητική φάτσα μου, αλλά δεν πιάνει πάντοτε. Μέσα σε λίγα μόνο χρόνια, η παλιά Έιμι, το κορίτσι που γελούσε δυνατά και ήταν κουλ, απεκδύθηκε τον εαυτό της κυριολεκτικά, ένας σωρός από δέρμα και ψυχή στο πάτωμα, και αναδύθηκε μια καινούρια Έιμι, εύθραυστη και γεμάτη πικρία. Η γυναίκα μου δεν ήταν πια η γυναίκα μου, αλλά ένας κόμπος από συρματόπλεγμα που με προκαλούσε να τον λύσω- και δεν μπορούσα να το κάνω με τα χοντρά, κουλά, τρεμάμενα δάχτυλά μου. Δάχτυλα χωρικού. Δάχτυλα βλάχου που δεν ήταν εκπαιδευμένα για τη λεπτεπίλεπτη, επικίνδυνη δουλειά της επίλυσης της Έιμι. Όταν στο τέλος σήκωνα τα χέρια ψηλά με τα κούτσουρα που είχα για δάχτυλα, ματωμέν...

Νικ Καραγουέη  Όταν ήμουν μικρός και πιο ευάλωτος, ο πατέρας μου μου έδωσε μια συμβουλή που έκτοτε τη γυρίζω συνεχώς στο μυαλό μου." Όποτε είσαι έτοιμος να κατακρίνεις κάποιον, να θυμάσαι ότι δεν είχαν όλοι τα δικά σου πλεονεκτήματα." Έχω ακόμη έναν μικρό φόβο πως θα χάσω κάτι αν ξεχάσω ότι, καθώς ο πατέρας μου με κάποια υπεροψία με συμβούλευσε, κι εγώ με κάποια υπεροψία επαναλαμβάνω, η αίσθηση της ευπρέπειας μοιράζεται άνισα στους ανθρώπους κατά τη γέννησή τους. Νταίζη (με τη φωνή γεμάτη λεφτά) Θα καταλάβεις πως έφτασα να νιώθω - γενικά. Δεν είχε περάσει ούτε μια ώρα που είχε γεννηθεί κι ο Τομ βρισκόταν Κύριος οίδε που. Ξύπνησα από τον αιθέρα με μια αίσθηση πλήρους εγκατάλειψης και ρώτησα αμέσως τη νοσοκόμα αν είναι αγόρι ή κορίτσι. Μου είπε ότι είναι κορίτσι κι εγώ γύρισα από την άλλη μεριά το κεφάλι μου και έκλαψα. "Εντάξει", είπα, "χαίρομαι που είναι κορίτσι και ελπίζω να γίνει χαζή - αυτό είναι το καλύτερο για ένα κορίτσι σε αυτόν τον κόσμο, μια ...

 Ήταν εκείνη η εποχή που έπαιρνα μετά μανίας μυθιστορήματα τρόμου από τις εκδόσεις Οξύ. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο με είχε ενθουσιάσει, αλλά τελικά το περιεχόμενο δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου. Παραθέτω λοιπόν το κομμάτι του βιβλίου που μου άρεσε, την περίληψη... "Δύο χρόνια αφότου είχα σκοτώσει τον Μπλάιδ, δολοφόνησα τον μικρό μου αδελφό, τον Πωλ, για εντελώς διαφορετικούς και σίγουρα πιο σοβαρούς λόγους, και έναν χρόνο μετά από τον Πωλ σκότωσα τη μικρή μου ξαδέλφη Εσμεράλδα, μάλλον από σκέτο καπρίτσιο και χωρίς λόγο. Αυτό είναι και το σκορ μου μέχρι σήμερα. Τρεις. Εδώ και χρόνια δεν έχω σκοτώσει κανέναν άλλο και δεν σκοπεύω να σκοτώσω ξανά στο μέλλον. Ήταν απλώς μια φάση που περνούσα".