9/10/1967
Δολοφονείται στη ζούγκλα της Βολιβίας ο Αργεντινός επαναστάτης Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
Αναρτήσεις
Το γλυκό της το παιδί
Κοιτάζω το μικροσκοπικό κορμάκι σου μες στο καλάθι που σ' έχω βάλει. Η κοιλίτσα σου ανεβοκατεβαίνει ρυθμικά, τα χεράκια πίσω απ' το κεφάλι, έχεις παραδοθεί άνευ όρων σ' ένα γλυκό ύπνο. Κι εγώ από πάνω σου αναρωτιέμαι τι ζωή θα ζήσεις. Πόσο θα πονέσεις, πόσο θα χαρείς, πόσο θ' αγαπήσεις, πόσο θ' αγαπηθείς και πόση είναι η δική μου ευθύνη σ' όλα αυτά... Όμως... ό,τι κι αν κάνεις, όπου κι αν βρεθείς, όποιος κι αν γίνεις για τους άλλους για μένα πάντα θα 'σαι αυτό το αθώο μωρό μέσα στο καλάθι του- το γλυκό μου το παιδί...
Άνθρωποι και άνθρωποι
Υπάρχουν Άνθρωποι, που έχεις χρόνια να συναντήσεις κι όμως είναι σαν να μην πέρασε ούτε λεπτό από την τελευταία επαφή. Είναι και άνθρωποι, που ζούσες μαζί τους χρόνια, κι όμως είναι σαν να μην τα έζησες ποτέ. Όπως και να 'χει, ας είναι όλοι τους καλά...
Mozart - Requiem
Αντίο... Τόσο ίδιο το αίμα, τόσο διαφορετική η ψυχή, ευθείες παράλληλες. Πήρες δρόμο μοναχικό, όσο κόσμο κι αν είχες γύρω σου. Δεν έκανες ούτε ένα βήμα, όσο κι αν περπάτησες. Πάντα εσύ το κέντρο, η αρχή και το τέλος. Αν είμαστε του Θεού το πείραμα, δεν έκανες την έκπληξη. Αν σε ξαναβάλει στο παιχνίδι... δε συνεχίζω γιατί ίσως να συνέλαβα το πανούργο σχέδιό του. Κου...α Δημιουργέ τα ΠΑΝΤΑ εν σοφία εποίησες! όπως λέει κι ο καλλιτέχνης
Τείχη
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.