Emerald city

"Κάθε ανάσα που παίρνουμε απωθεί το θάνατο που συνεχώς μας πολιορκεί...Στο τέλος ο θάνατος πρέπει να θριαμβεύσει, γιατί ορίστηκε για μας από τη γέννησή μας και παίζει με το θύμα του μόνο για λίγο, πριν το καταβροχθίσει. Κι όμως, συνεχίζουμε με μεγάλο ενδιαφέρον και με πολλή φροντίδα τη ζωή μας για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται, όπως θα φτιάχναμε μια σαπουνόφουσκα, όσο μεγαλύτερη μπορούμε, παρά την απόλυτη βεβαιότητά μας πως στο τέλος θα σκάσει." Α.Σοπενάουερ Μια νύχτα, μη μπορώντας να κοιμηθεί κι αναζητώντας παρηγοριά, έψαξε πολλή ώρα στη βιβλιοθήκη του.[...]το μάτι του έπεσε σ'ένα ταλαιπωρημένο αντίτυπο του "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" του Νίτσε.[...]Ο Ζαρατούστρα είναι ένα γενναίο βιβλίο που σε διδάσκει, όσο κανένα άλλο, πως να σέβεσαι και να γιορτάζεις τη ζωή, σκέφτηκε.[...]διάβασε επιλεκτικά κάποια κομμάτια που είχε υπογραμμίσει. "Να μετατρέψεις το ''έτσι συνέβει'' σε ''έτσι το θέλησα'' - αυτό και μόνο ονομάζω λύτρωση...

Καλό Ταξίδι...

Σε πολύ νεαρή ηλικία, ο Ρικάρντο Βλέπει να πραγματοποιείται το όνειρο που έτρεφε ενδόμυχα στη Λίμα από τότε που θυμόταν τον εαυτό του: να ζήσει στο Παρίσι. Αλλά η συνάντηση με έναν εφηβικό του έρωτα θα αλλάξει τα πάντα. Η κοπέλα. αντισυμβατική. τυχοδιώκτρια, πραγματίστρια και ανήσυχη, θα τον τραβήξει έξω από τον μικρόκοσμο των φιλοδοξιών του. Μάρτυρες ταραγμένων εποχών σε πόλεις όπως το Λονδίνο, το Παρίσι, το Τόκυο ή η Μαδρίτη, που εδώ δεν λειτουργούν ως απλά σκηνικά, οι δύο ήρωες θα δουν τις ζωές τους να σμίγουν χωρίς να συμπίπτουν απόλυτα. Ωστόσο, αυτός ο χορός συναντήσεων και απομακρύνσεων αυξάνει την ένταση της αφήγησης σελίδα τη σελίδα, ώσπου ο αναγνώστης να γίνει ένα με τον συναισθηματικό κόσμο των πρωταγωνιστών. Δημιουργώντας μια αξιοθαύμαστη ένταση μεταξύ του κωμικού και του τραγικού, ο Μάριο Βάργκας Λιόσα γράφει μια ιστορία στην οποία ο έρωτας αποδεικνύεται απροσδιόριστος, ρευστός, με χίλια πρόσωπα, όπως η ηρωίδα του, το "Παλιοκόριτσο".

Ο Ζάκι-μπέης είναι επίσης πεπεισμένος ότι κάθε γυναίκα επί προσώπου Γης περιβάλλεται από μιαν άλω που τους παλμούς της δεν μπορείς ούτε να τους δεις ούτε να τους ακούσεις, αλλά, κατά κάποιον μυστηριώδη τρόπο, τους αντιλαμβάνεσαι, κι ότι όποιος έχει εξασκηθεί στην ανάγνωση αυτών των παλμών, μπορεί να μαντέψει το βαθμό στον οποίο μια γυναίκα έχει ικανοποιηθεί σεξουαλικά. Έτσι, όσο ευυπόληπτη και συνεσταλμένη κι αν είναι μια γυναίκα, ο Ζάκι-μπέης είναι ικανός να αισθανθεί τη σεξουαλική της πείνα μέσα απ' το τρέμουλο της φωνής της, το νευρικό, συχνά εξεζητημένο γέλιο της, ακόμα κι από τη θερμοκρασία της χειραψίας της. Όσο γι' αυτές που τις χαρακτηρίζει μια σατανική και άσβεστη λαγνεία (τις femmes fatales, όπως τις λέει στα γαλλικά), τις μυστηριώδεις γυναίκες που δεν υπάρχουν παρά για μια ερωτική κλίνη και για τις οποίες καμία απόλαυση στη ζωή δεν μπορεί να συγκριθεί με την ερωτική. Αυτά τα πονεμένα πλάσματα που η λύσσα τους για ηδονή τα οδηγεί αμετάκλητα σ' ένα πεπρωμένο τρομ...