Emerald city

1,2 heart, soul I ain't got no home, ain't got no shoes Ain't got no money, Ain't got no clothes Ain't got no perfume, Ain't got no skirts Ain't got no sweaters, Ain't got no smokes Ain't got no god. Ain't got no father, Ain't got no mother Ain't got no sisters, i've got one brother Ain't got no land, Ain't got no country Ain't got no freedom, Ain't got no god, Ain't got no mind, Ain't got no earth, Ain't got no students Ain't got no father, Ain't got no mother Ain't got no sweets, Ain't got no ticket Ain't got no token, Ain't got no mind Ain't got no land. But there is something i've got, there is something i've got, there is something i've got, nobody can take it away... Got my hair on my head Got my brains, Got my ears Got my eyes, Got my nose Got my mouth, I got my smile I got my tongue, Got my chin Got my neck, Got my boobies Got my heart, Got my soul Got my back...

Κανένα ζώο δεν φέρεται σκληρά. Αυτό είναι μονοπώλιο εκείνων που έχουν την αίσθηση της ηθικής. Όταν κάποιο ζώο προκαλέσει πόνο, το κάνει αθώα, δεν είναι κακό. Ούτε ποτέ προκαλεί πόνο μόνο και μόνο για να ευχαριστηθεί. Αυτό το κάνει μόνο ο άνθρωπος, εμπνευσμένος από τη μπάσταρδη την αίσθηση της ηθικής που τον βοηθά να ξεχωρίσει το καλό από το κακό και ελεύθερα να επιλέξει. Τι κερδίζει λοιπόν από αυτό; Πάντα κάνει την επιλογή του και εννιά στις δέκα φορές διαλέγει το κακό. Δεν θα έπρεπε να υπήρχε ο όρος «κακό». Αν δεν υπήρχε η αίσθηση της ηθικής τίποτε δε θα ονομαζόταν κακό. Είναι τόσο ανόητοι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αυτή η αίσθηση τους υποβιβάζει και τους ντροπιάζει! Είσαι καλύτερα τώρα; Παίρνουμε την περίπτωση του ελέφαντα που σου έλεγα προηγουμένως. Ίσως αν έβλεπε την αράχνη να τη συμπαθούσε. Δε θα την αγαπούσε όμως. Η αγάπη του είναι μόνο για τους ίσους του, για όσους ανήκουν στο είδος του. Η αγάπη ενός αγγέλου είναι αξιολάτρευτη, υπέροχη, θεϊκή. Ο ανθρώπινος ν...

Ίσως είχες φανταστεί ότι θα είσαι το κέντρο και τα πάντα θα κινούνται γύρω σου. Ίσως πίστεψες πως είσαι ο ήλιος και όλοι νόμιζες αποζητούν το ζωογόνο φως σου. Ίσως να 'ναι κι έτσι... Σκέφτηκες όμως, πως αν είσαι κέντρο, τα πάντα κινούνται γύρω σου σ' ένα φαύλο κύκλο κι όχι δίπλα σου; Σκέφτηκες πως αν είσαι ήλιος, είσαι καταδικασμένος στη μοναξιά; Γιατί τα πάντα ζούν μακρυά σου, τίποτα δεν επιβιώνει κοντά σου. Φοβάμαι πως εντόπισα το σύνδρομο του νικητή και ξέρεις είναι από τα πιο επικίνδυνα, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος και μόνιμα χαμένος, από αυτόν που πιστεύει ότι πρέπει πάντα να κερδίζει. Και επιλέγει το τυχαίο και το ανώνυμο, από αυτό που αισθάνεται επικίνδυνο και δύσκολο. Και δεν το λέω για εδώ. Εδώ δεν μπορεί να υπάρχει κάτι εκτός από τυχαία επαφή.

"Ο Φλορεντίνο Αρίσα θυμήθηκε τα λόγια του οικογενειακού τους γιατρού, του νονού του, όταν μιλούσε για τη χρόνια δυσκοιλιότητά του: "Ο κόσμος χωρίζεται σ' αυτούς που χέζουν εύκολα και σ' αυτούς που δε χέζουν εύκολα". Πάνω σ' αυτή τη δοξασία ο γιατρός είχε αναπτύξει με λεπτομέρειες μια θεωρία για το χαρακτήρα των ανθρώπων, την οποία θεωρούσε, πιο σίγουρη από την αστρολογία. Μετά τις πολύχρονες διαλέξεις του, ο Φλορεντίνο Αρίσα την διατύπωσε αλλιώς: "Ο κόσμος χωρίζεται σ' αυτούς που πηδάνε και σ' αυτούς που δεν πηδάνε". Σ' αυτούς τους τελευταίους δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη: όταν έχαναν τον μπούσουλα, ήταν γι' αυτούς κάτι τόσο ασυνήθιστο που έκαναν επίδειξη του έρωτά τους λες και τον είχαν μόλις εφεύρει. Αυτοί που το έκαναν συχνά, αντίθετα, ένιωθαν τόσο άνετα που συμπεριφέρονταν σα σφραγισμένοι τάφοι, γιατί ήξεραν πως από τη διακριτικότητά τους κρέμεται η ζωή τους. Δε μιλούσαν ποτέ για τα κατορθώματά τους, δεν εμπιστεύονταν κανένα...

Κατά καιρούς έχω διαπιστώσει ότι κάποιοι άνθρωποι μοιάζουν με ζώα και στην εμφάνιση και στις ιδιότητες. Αυτό, προς θεού, δεν το λέω υποτιμητικά! Για παράδειγμα έχω συναντήσει άντρες και γυναίκες που μοιάζουν με τίγρεις, λεοντάρια , γάτες, πιθήκους, γύπες, σκίουρους , χελώνες, δελφίνια κ.λ.π. Το βρίσκω πάντα πολύ χαριτωμένο, κυρίως αν το ζώο μου είναι συμπαθές, αλλά δεν παύει να με εκπλήσσει. Πρόσφατα λοιπόν συνάντησα έναν άντρα-σκύλο και ενθουσιάστηκα με την ομοιότητα τόσο στην εμφάνιση, όσο και στη συμπεριφορά, και ακόμη περισσότερο ενθουσιάστηκα με τη διαπίστωσή μου! Επρόκειτο για έναν οικότροφο σκύλο, παχουλό, μαλλιαρό, απόλυτα πράο και χαδιάρη. Χρόνια τώρα αυτός ο άντρας-σκύλος , μένει με ένα παράξενο ζευγάρι, ωστόσο καθ' όλα φυσιολογικό. Είναι και οι δύο εργαζόμενοι, έχουν ένα παιδάκι και αναπόσπαστο κομμάτι τους είναι αυτός ο στενός και πιστός φίλος. Δυστυχώς δε γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες, αν και θα το 'θελα. Όχι από κουτσομπολιό ειλικρινά! Από μια τρομερή εμμονή στην ...

Σε μια στιγμή αδυναμίας, μέθης έτσι όπως μ' αρέσει να βλέπω τους ανθρώπους, χωρίς φτιασιδώματα και επιτήδευση. Ωμούς, αυθόρμητους σα μωρά που θέλουν σοκολάτα και η λαχτάρα καθρεφτίζεται σε όλο τους το είναι. Χαμογέλασα, κατάλαβα αν και εξαφάνισες τα ίχνη. Η τύχη παίζει παράξενα παιχνίδια θέλοντας να δείξει το δρόμο. Θα είμαι όμως εδώ την ώρα που τα φορέματα γίνονται και πάλι κουρέλια, από συμπάθεια στην απόγνωση, στην αναζήτηση, στη μοναξιά...

Προσοχή, Φράσις: αν είχε μάθει ένα πράγμα σε αυτή τη ζωή, ήταν να μην αρνείται ό,τι έφερνε στο δρόμο της η Μοίρα, η οποία κάνει πάντα το δικό της. Ίσως, όμως, η μοίρα ενός ανθρώπου να μην είναι παρά η ιδιοσυγκρασία του, που αόρατα προσελκύει ανθρώπους και καταστάσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που (συνήθως ασυνείδητα, όταν είναι νέοι και δεν έχουν ακόμη εξαναγκαστεί να δεχτούν ότι έτσι είναι ο χαρακτήρας τους) αντιμετωπίζουν με παθητικότητα τη ζωή, περιμένοντας να δουν τι θα προσγειωθεί στο πιάτο τους ή τι θα τους κοιτάξει κατάματα -"Μα τι έχεις πάθει; Στραβός είσαι;"- κι έπειτα δεν προσπαθούν να το αδράξουν αλλά του επιτρέπουν να εξελιχθεί, να φανερώσει τις προθέσεις του. Το επόμενο βήμα είναι να αξιοποιήσει κανείς όσο καλύτερα μπορεί αυτό που του δόθηκε. Θα φανταζόταν ποτέ η Φράνσις στα δεκαεννιά της, τότε που παντρεύτηκε τον Τζόνι και δεν είχε λόγο να προσβλέπει παρά μόνο στον πόλεμο και σε δυσάρεστες καταστάσεις, ότι κάποια μέρα θα γινόταν υπεύθυνη οικοτροφείου, αν και ο δόκιμος...