Η Πεντάμορφη και το Τέρας

Το είδαμε σήμερα με το χνούδι στο Τριανόν. Όσο η πλοκή ξεδιπλωνόταν άλλο τόσο ξεδιπλώνονταν ιδέες στο μυαλό μου για τους συμβολισμούς των παραμυθιών.

Τρεις κόρες, οι δυο σκάρτες, η μικρότερη αστέρι. Ζήλια τρομερή. Οι ματαιόδοξες ζητούν άψυχα δώρα, κοσμήματα και φουστάνια, η συνετή ζητά ένα ευτελούς αξίας, αλλά ζωντανό, τριαντάφυλλο. Ο πατέρας θυμάται τα λούσα αλλά ξεχνάει το τριαντάφυλλο και γι' αυτό τιμωρείται με την απειλή ακόμη και του θανάτου. Οι γονείς που ξεχνάμε να δώσουμε στα παιδιά μας συναισθήματα και χρόνο, αναπληρώνοντάς τα με εύκολα δώρα, τιμωρούμαστε κι εμείς και κυρίως αυτά. Απομακρύνονται απ' την οικογένεια, ο θεός να την κάνει δηλαδή, και ψάχνουν το συναίσθημα αλλού για να γεμίσουν το κενό. Κι επειδή έχουν μάθει να συγχέουν το συναίσθημα με κάτι υλικό, μπλέκουν με κάθε λογής τέρατα.
 Έτσι λοιπόν η Πεντάμορφη θυσιάζεται για τα λάθη του πατέρα της και πηγαίνει να ζήσει μ' ένα αποκρουστικό τέρας. Το Τέρας απ' την άλλη έχει τη δική του πονεμένη ιστορία. Κάποτε τα είχε όλα αλλά δεν αγαπούσε κανέναν παρά μόνο τον εαυτό του. Μια περαστική μάγισσα λοιπόν που τα πήρε με την έπαρσή του, του λέει μάγκα μου θα σε μάθω εγώ τώρα, σε κάνω κακάσχημο και τα μάγια θα λυθούν μόνο αν σε αγαπήσει κάποιος για το χαρακτήρα σου και δεν έχεις και όλο το χρόνο μπροστά σου, μια τριανταφυλλιά συνδέεται με το νήμα της ζωής σου, μόλις μαραθούν όλα τα τριαντάφυλλά της θα βλέπεις κι εσύ τα ραδίκια ανάποδα μπουαχαχαχαχαχαχαχα...Εδώ βέβαια γίνεται χαμός από σύμβολα, αγαπάς κάποιον για την ομορφιά του και γίνεται τέρας, σ' αγαπάει κάποιο τέρας και διαπιστώνεις ότι τελικά δεν είναι και τόσο χάλια γιατί έχει καλό χαρακτήρα, που όμως σε μερικές περιπτώσεις ξαναγίνεται τέρας κ.ο.κ. Εδώ μπαίνει και το θέμα της προσποίησης προκειμένου να σαγηνέψουμε το αντικείμενο του πόθου μας, γιατί δεν μπορώ να πιστέψω βέβαια πως ο πρίγκιπας με το που έγινε κακάσχημος απέκτησε αδαμάντινο χαρακτήρα από καθίκι του κερατά που ήταν. Στην ουσία είμαστε όλοι τέρατα που φοράμε τη μάσκα των πεντάμορφων για να μας αγαπήσουν, να τους κλείσουμε στο παλάτι και να ξαναγίνουμε με όλη μας την άνεση ξανά τέρατα, μέχρι η αγάπη ή το μίσος να επικρατήσει και να αναθρέψει τους απογόνους μας.
 Η Πεντάμορφη στην αρχή ξέρναγε μόλις έβλεπε το Τέρας αλλά σιγά σιγά άρχισε να τον συμπαθεί. Εκείνος έκανε τα πάντα για να είναι ευτυχισμένη. Της εξέθετε τις γνώσεις του, της έδινε τα βιβλία του, τη χόρευε, την έντυνε, την τάιζε, την πότιζε αλλά για στεφάνι ουδείς λόγος. Η Πεντάμορφη ήταν ανένδοτη, καλός χρυσός αλλά δε βλέπεσαι μωρ' αδερφάκι μου. Εδώ φαίνεται και η δυσκολία των ανθρώπων που δεν έχουν φυσική ομορφιά να κατακτήσουν το ταίρι τους, ούτε η Πεντάμορφη που γινόταν χαλί για όλους δεν του καθόταν.
 Μια μέρα λοιπόν, είδε μέσα στον καθρέφτη ότι ο πατέρας της ήταν άρρωστος. Εδώ δεν μπορούμε παρά να υμνήσουμε την οξυδέρκεια του συγγραφέως, καθότι προέβλεψε καθαρά το skype. Ζήτησε λοιπόν το κορίτσι να πάει να δει την οικογένεια της για λίγο και θα γύριζε σε μία εβδομάδα. Υπολόγιζε όμως χωρίς τον ξενοδόχο, διότι οι ζηλιάρες αδερφές της έφαγαν τα λύσσακά τους με τη χλιδή που απολάμβανε η μικρή και την εξανάγκασαν, εκβιάζοντάς τη συναισθηματικά, να μείνει κι άλλο κοντά τους. Εδώ μπαίνει η αμφισβήτηση των συναισθημάτων μεταξύ των μελών μιας οικογένειας. Η αγάπη και η αλληλεγγύη δεν είναι δεδομένες πουθενά και αν το συνδέσουμε με την απουσία της μητέρας από το σπίτι και την αδυναμία του πατέρα να θυμάται τα έμψυχα δώρα των παιδιών του, καταλαβαίνουμε την ελλειπή διαπαιδαγώγηση ως προς αυτές τις αξίες.
Όταν επέστρεψε η Πεντάμορφη στο παλάτι, το Τέρας ήταν ετοιμοθάνατο. Η απόσταση μπορεί να ξεθυμάνει και τα πιο ισχυρά συναισθήματα ή μπορεί να είναι πολύ αργά όταν αποφασίσουμε να γυρίσουμε. Η Πεντάμορφη όμως πρόλαβε στο τσακ και έλυσε τα μάγια της κακούργας, που δεν έκανε και τόσο κακό τελικά. Κάποιες φορές οι άνθρωποι που μας ταλαιπωρούν ίιιιιισως να το κάνουν και για το καλό μας, ειδικά αν τυγχάνουν γονείς μας. Βρε λες η μάγισσα να ήταν η μητέρα της Πεντάμορφης που φρόντισε από ψηλά για την καλή κορούλα της;
Τέλος η Πεντάμορφη, πήρε στο παλάτι τον πατέρα και τις αδελφές της, που λυσσομανούσαν με την αδικαιολόγητα καλή τύχη της αδελφής τους. Επειδή δηλαδή ήταν καλή και ενάρετη της άξιζε τέτοιο μέλλον κι εμείς οι ξιπασμένες στην πίκρα, αναρωτιόνταν εσαεί. Η Πεντάμορφη όμως που ήταν και γατόνι τήρησε το "έχε τους φίλους κοντά και τους εχθρούς κοντύτερα" και έζησε αυτή καλά κι εμείς; ΚΑΛΥΤΕΡΑ!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=6bM73M4e5GU

Σχόλια

  1. Αν σας είναι εύκολο επικοινωνείστε. http://pandoxeio.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κράτα το σόου Μαϊμού...